Od dawien dawna obiecywałem sobie, że kiedyś w końcu wybiorę się na mecz naszej reprezentacji. Dlatego też gdy tylko nadarzyła się świetna możliwość realizacji tego marzenia - spotkanie Polska vs USA w Krakowie - nie zastanawiałem się długo i zdobyłem bilety, o co zresztą naprawdę nie było łatwo. Sama procedura rozprowadzania biletów, bardzo źle przygotowana i przeprowadzona dała mi ogólne pojęcie jak bardzo PZPN daje ludziom w kość i równocześnie jeszcze bardziej utwierdziła w przekonaniu, że w roku 2012 może dojść do katastrofy spowodowanej nie tylko paraliżem komunikacyjnym …

Co się tyczy meczu samego w sobie. Atmosfera na stadionie, pomimo naprawdę zimowych warunków atmosferycznych, na początku była bardzo gorąca i stopniowo (proporcjonalnie do ilości piłek wyciąganych z bramki naszej reprezentacji) opadła do niezbyt imponującego poziomu w okolicach 90 minuty meczu, z resztą co tu dużo pisać, wszyscy z 20 tysięcy ludzi zgromadzonych na stadionie przy Reymonta liczyli chyba na coś więcej niż przegrana 3:0 z reprezentacją kraju, którego większość mieszkańców uważa, że “soccer is for babies” O samej grze ciężko napisać coś pozytywnego, więc ją pominę… Ogólnie mogę zaznaczyć kolejną pozycję na życiowej liście “To Do”, byłem na meczu reprezentacji i wiem jak to wygląda, chętnie wybiorę się na niego jeszcze raz, żeby w końcu móc pokrzyczeć “Jeszcze jeden”, a nie tylko “Nic się nie stało…”

Po meczu spotkała nas miła niespodzianka w postaci niespodziewanego spontanicznego spotkania z szefem Basi - norwegiem i jej bezpośrednim przełożonym - Amerykaninem, który nie mógł darować sobie niewybrednych żartów pod adresem naszej reprezentacji, odbiliśmy sobie śmiejąc się z kursu dolara i Bush’a Ogólnie wieczór bardzo udany w domu wylądowaliśmy ok. 3 nad ranem, a ja wchodząc o 11 następnego dnia do mojego biura nie mogłem nadziwić się Basi, która wstawała o 6.00 :O

Trzeba przyznać, że w ostatnim czasie naprawdę bardzo się “socjalizujemy” - w zeszły czwartek bardzo udane spotkanie z moimi znajomymi z uczelni, a przez weekend świąteczna wizyta u rodziców w Wodzisławiu i spotkania z naprawdę imponującą ilością ludzi.
Tegoroczne święta były dla nas bardzo nietypowe - Basia po raz pierwszy spędzała święta z moimi rodzicami (w zeszyłym roku zostaliśmy w Krakowie na święta z jej rodzicami), a ponadto w większości upłynęły nam na spotkaniu z przeróżnymi dalszymi lub bliższymi krewnymi, którym osobiście wręczaliśmy zaproszenia na nasze weselisko. Bardzo intensywnie spędzone święta zakończyły się szybki piwkiem w gronie naszych wodzisławskich znajomych, z którymi w ostatnim czasie bardzo rzadko udaje nam się spotkać, a czego żałujemy.

Ogólnie wszystkie te spotkania zaowocowały tym, że kalendarz spotkaniowo-imprezowy mamy zapełniony na następne dwa miesiące, a to przecież dopiero początek tego nietypowego procederu jakim jest zaproszenie kilkudziesięciu osób na naszą wrześniową imprezę.

I tak jakoś to leci, szkoda tylko, że za bardzo nie ma kiedy się za pisanie pracy magisterskiej zabrać :/

Postanowiliśmy profesjonalnie podejść do nadchodzącego życiowego wydarzenia, rzucić wyzwanie naszej wrodzonej nieruchawości i w związku ze zbliżającym się dniem “0″… zapisaliśmy się na kurs tańca. Początek był dramatyczny. Teraz jest jeszcze gorzej… Read More

Dobra jak już wszyscy (lub prawie wszyscy) wiecie we wrześniu zamierzamy się pobrać. W ramach Szymonowej akcji pt. “WP w 5 minut” stworzyłem prostą stronę informacyjną dotyczącą samej organizacji tej imprezy. W założeniu ma ona służyć przede wszystkim zaproszonym gościom jednak z racji dość ogólnego charakteru niektórych podstron zapraszamy na nią wszystkich znajomych.

W niedługim czasie z racji na to, iż zostało już nieco ponad pól roku do samego wesela i zaczynamy wchodzić w “gorący okres” możecie spodziewać się znaczącego wzrostu informacji na temat nadchodzącej imprezy

Jeszcze raz zapraszamy na wesele.porwolik.com.

Wiało i wiało, drzewa i słupy padały, dachy odlatywały, a Basia i Szymon przez “umiarkowaną” pogodę siedzieli w mieszkaniu. Basia jako porządna dziewczyna zaczęła dłubać nad swoją pracą magisterską, co w wyniku utraty 2 sezonów jej ulubionego serialu miało w końcu szanse powodzenia. Szymon jak to Szymon deptał, tuptał i dumał co tu zrobić, żeby nic nie robić; próbował, co prawda, też w końcu zabrać się za nieszczęsne ZigBee i zacząć pracę nad swoją “magisterką” jednak w końcu skończyło się na zeskanowaniu kilkuset przeźroczy. Siedzieli w domu przez cały weekend, zarówno “emka” jak i bryczesy nie zostały użyte, pozostaje im czekać do kolejnego tygodnia…

Poniżej jedno ze zeskanowanych zdjec pt. “Szymon z bazin”;-)

From Childhood